hunn
existéiert
intransitiv
1
existieren sein, bestehen
exister être en place, avoir une réalité
to exist to be there, to be real
existir ter existência, haver
dat Geschäft huet schonn existéiert , 1 wéi ech nach e klenge Bouf war
mengs de, déi Ausserierdesch géife wierklech existéieren ? 1
2
existieren auskommen
subsister vivre
to exist to live
subsistir viver
mat esou engem Hongerloun ka keen existéieren
bestoen
2
existéieren
bestoen