hunn
reagéiert
intransitiv
1
reagieren (auf) antworten (auf), kontern
réagir (à) répondre (à)
to react (to) to respond (to)
reagir (a) responder (a)
hien huet net op mäi Bréif reagéiert
2
reagieren auf einen Reiz, auf einen Auslöser
réagir à un stimulus, un déclencheur
to respond to react to a stimulus, to a trigger
reagir a um estímulo
verschidde Patiente reagéieren anescht op dat selwecht Medikament
wéi d' Ambulanz 1 op d' Plaz 1 koum, huet de Verongléckte schonn net méi reagéiert
d' Alarmanlag 1 reagéiert bei där klengster Beweegung
3
reagieren eine chemische Reaktion eingehen
réagir entrer en réaction
reagir entrar em reação
Sauerstoff reagéiert mat verschiddenen aneren Elementer