hunn
revoltéiert
transitiv
1
empören aufbringen
révolter indigner
to appal to outrage
revoltar indignar
deng rassistesch Aussoe revoltéiere mech!
intransitiv
2
revoltéieren (géint)
rebellieren (gegen)
se rebeller (contre) s'insurger (contre)
to rebel (against)
revoltar-se (contra) insurgir-se (contra)
déi Gefaange revoltéiere schonn eng Woch géint d' Zoustänn 1 am Prisong
EGS nom drëtte Stéck Taart huet mäi Mo revoltéiert nom drëtte Stéck Taart ass et mir schlecht ginn
reflexiv
3
sech revoltéieren (géint)
sich auflegen (gegen)
se révolter (contre) s'insurger (contre)
to rebel (against) to revolt (against)
revoltar-se (contra) insurgir-se (contra)
d' Vollek 1 huet sech géint de Kinnek revoltéiert