hunn
gestridden
intransitiv
1
streiden (mat)
streiten (mit) sich zanken (mit)
se disputer (avec) se quereller (avec)
to quarrel (with) to fight (with)
discutir (com) brigar (com)
esoubal d' Kanner 1 ugefaangen hunn ze streiden , 1 huet de Schoulmeeschter agegraff
Kanner, wann der weider streit , 1 da musst der an d' Bett! 1
déi zwee streide vu mueres bis owes
esoubal hie gedronk huet, streit e mat all Mënsch
reflexiv
2
sich streiten
se disputer
disputar brigar
d' Kanner 1 streiden sech drëm, fir d' Knaus 1 ze kréien